ARTIKELS

     

Dit is een dikwijls teveel vergeten onderwerp. Met dit artikel probeer ik hieraan te verhelpen.

De kinderen vertegenwoordigen inderdaad een belangrijk aantal aangeslotenen in de verschillende Belgische clubs, en zij verdienen zeker onze aandacht.

Wanneer een jongere van acht of negen jaar voor het eerst een tatami betreedt, ontvangen wij het kind maar ook de keuze van de ouders … waarom Aikido ?

Verschillende redenen kunnen deze keuze bepaald hebben : geen competitie, het opvolgen van ALLE kinderen, de progressieve opvoeding, de recreatie, de reputatie van de club, de nabijheid van de dojo, … en waarschijnlijk nog meer mogelijkheden.

De taak van de opvoeder is tweevoudig : op een plezierige manier Aikido aanleren aan het kind en de ouders ervan verzekeren dat zij de juiste keuze maakten.

En om in die taak te slagen, wendt de leraar verschillende initiatieven aan :

- meerdere volwassen aikidokas omringen de opvoeder, welke een waardevolle hulp zijn, vooral als een belangrijk aantal kinderen aangesloten is.
- indien mogelijk dient de klas logisch ontdubbeld te worden, rekening houdend met de leeftijd der kinderen. De perceptie van een kind van 8 jaar is verschillend van dat van een 12- jarig kind.
- tijdens de les aan volwassenen, de initatie in het wapengebruik integreren voor de 12-13 jarigen.

Al deze initiatieven moeten er voor zorgen dat de jongeren gemakkelijker de kaap van het kindzijn overschrijden en zodoende de lessen van de volwassenen kunnen volgen, maar dit is voor de jongeren een vrij moeilijk moment ! Maar degenen die zich hier vasthouden, beoefenen geen sport meer, maar worden eer gedreven door de passie.

Dank zij hun wil en vastberadenheid (ook van hun lesgevers), worden ‘nog niet bewerkte stenen’ ‘edelstenen’ in de krijgskunst die Aikido is. Deze jongeren zijn onze toekomst, laat ons dat zeker niet vergeten.