MORIHEI UESHIBA

De eerste levensjaren van de stichter

O Sensei Morihei Ueshiba is de grondlegger van het moderne Aikido. Hij werd geboren op 14 december 1883 in Tanabe, een dorp op het schiereiland, dat zich uitstrekt op de zuidelijke punt van Hondo, het eiland van Japan, ten zuiden van Osaka.

Zijn vader, vazal van de familie Kii, de leenheren van de provincie, welke nu Wakagama heet, onderwees de geheime gevechtsmethode Aioi-Ryu, met een mengeling van Tai-Jitsu en Kendo.

De methoden welke de jongen leerde van zijn vader (hij startte op tienjarige leeftijd), liggen aan de oorsprong van het Aikido zoals het heden ten dage wordt beoefend.

Toen Morihei twaalf was, vervulde zijn vader de functie van hoofd en raadslid van het dorp. Morihei was toendertijd getuige hoe zijn vader herhaalde malen werd afgetuigd door politieke tegenstanders. Zijn vader was dermate vredelievend dat hij niemand sloeg of terugsloeg, alhoewel hij bekwaam genoeg was om zich te verdedigen. Deze geweldadige voorvallen grepen de jonge Morihei danig aan dat hij besloot om zich te bekwamen in de krijgskunsten.

In 1901, op achttienjarige leeftijd, werkte Morihei te Tokyo, in de wijk van de groothandelaars. Hij ambieerde toen om handelaar te worden en de politiek genoot eveneens zijn belangstelling.

Zijn passie voor de krijgskunsten was echter niet geluwd. ‘s Nachts bestudeerde hij het Jujitsu van de Kito-school (Tokusaburo Tosawa), een stijl welke beinvloedt werd door de Chinese Kempo-technieken en waarbij de kwetsbare punten van het lichaam het mikpunt waren. Er werd eveneens aandacht geschonken aan het werpen van de tegenstander.

Na een verblijf van enkele maanden te Tokyo, werd Morihei verplicht naar huis terug te keren ingevolge een hartkwaal (beriberi). Na zijn herstel, besliste hij zijn lichaam te harden. Eerst begon hij dagelijks ongeveer vier kilometer te stappen, welke hij dra kon lopen. Uiteindelijk slaagde hij erin om twee zakken rijst op te tillen (elke zak weegt ongeveer 60 kilogram), waar hij in den beginne zelfs niet één zak kon opheffen. Zijn uiterlijk veranderde zienderoge. Hij was eerder een tengere jongeling, niet groter dan 1,56 m, maar hij werd sterk en gespierd.

Hij zette zijn studies in de krijgskunsten verder te Sakai in de school Yagyu (Masakatsu Nakai). Uiteindelijk, na zijn militaire dienst, haalde hij er in 1908 zijn diploma schermen.

In die tijd nam hij graag deel aan de rijsttaartenwedstrijden in zijn dorp. Hierbij werd een grote hoeveelheid rijst op een stenen mortier gelegd. De rijst diende met een zware houten hamer fijngeplet, totdat men een elastische pasta bekwam en waarmee men platte galetten maakte. Morihei won keer op keer deze wedstrijden, zowel in zijn eigen dorp als daarbuiten. Nog voor de wedstrijden beëindigd waren, had Morihei de hamer gebroken. Uiteindelijk, om Morihei weg te houden van deze wedstrijden en om de hamers te sparen, ontvingen de mensen hem met de nodige eer, een vooraanstaand persoon waardig. In Japan gebeurd dit onder de vorm van het aanbieden van thé en taarten.

Dit verhaal laat vermoeden dat in die tijd zijn geest nog een grote dosis competiviteit meedroeg.
In 1903, vervoegde hij het Wakayama (51e regiment) van het Japanse leger, en vocht als voetknecht in Mandchourije tijdens de Russissche-Japanse oorlog. Na zijn demobilisatie, trachtten zijn oversten hem te overhalen om naar de Militaire School te gaan en er beroepsmilitair te worden. Zijn weg lag echter elders.

Hij keerde huiswaarts, naar Tanabe, en hield zich bezig met het bestuur van het district. Tijdens deze periode maakte hij van de gelegenheid gebruik om, tijdens de aanwezigheid van een meester 3e DAN Judo, lessen Judo te organiseren en er zich te trainen.